جرس: احسان شریعتی، فرزند مرحوم دکتر علی شریعتی، در جمع گروهی از دانشجویان فعال انجمن اسلامی دانشگاه تهران، در تبیین دیدگاه پدرش، دورۀ امام حسین را دورهای توصیف کرد که در آن به نام اسلام در برابر حقیقت اسلام ایستاده بودند، و در چنین موقعیتی، امام حسین شهادت را به عنوان کاری آگاهیبخش انتخاب کرد، و مهمتر از خون وی، پیام و کاری بود که زینب انجام داد.
به گزارش کلمه به نقل از وبسایت انجمن اسلامی دانشگاه تهران و علوم پزشکی، سومین جلسه شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان پردیس هنرهای زیبا، روز سهشنبه ۲۳ آذر با حضور احسان شریعتی برگزار شد. در این جلسه فرزند دکتر شریعتی در خصوص حادثهی عاشورا و رویکردهای ممکن و مطلوب به این واقعه در عصر حاضر با نگاهی به تفکّرات معلّم شهید علی شریعتی سخن گفت.
احسان شریعتی در بخشی از سخنان خود با اشاره به تز شهادت دکتر شریعتی گفت: در تاریخ معاصر تفکّر اسلامی، چند دیدگاه مطرح است: یکی تفکّر سنّتی که همیشه مطرح بوده و بیشتر به آن پرداخته میشود و آن هم بزرگداشت سنّتی این حادثهی تاریخی است. هنگامی که امام در دو راهی بیعت و مقاومت قرار گرفت، مقاومت را برگزید و با خون خود واقعهای تاریخی رقم زد. به جز گروه اوّل، شریعتی با برگزیدن امام حسین راه ویژهای را برگزید.
فرزند دکتر شریعتی افزود: امام حسین و واقعهی عاشورا جایگاه ویژهای در تاریخ تفکّر ما دارد. ائمه همیشه منتقد و اپوزیسیون بودند ولی راههای مختلفی داشتند. تشیع جعفری در طول تاریخ به علّت کارهای علمیای که انجام دادند، به اکثریت شیعه تبدیل شده و تاریخ آن فراز و فرودهایی داشته است.
وی ادامه داد: در کتاب اسلامشناسی، شریعتی میگوید باید دین را بشناسیم، چون در جامعهای اسلامی هستیم. خواه مذهبی باشیم یا نه. در گذشته در تحلیلهای اجتماعی و فرهنگی یا به موضوع دین پرداخته نمیشد و یا به صورت حاشیهای مطرح میشد و در متن و بطن تحلیلها حضور نداشت. «حسین وارث آدم» در سال ۴۹ منتشر شده که در آن انقلاب هنوز به این صورت مطرح نشده بود و دورهای بود که به علّت دیکتاتوری رضاخان در پیش از آن مردم احساس آزادی می کردند و جنبشی مذهبی به وجود آمده بود. پدر دکتر شریعتی جریان سومی بین دو جریان سنت و تجدد تعریف کرد.
این استاد فلسفه دانشگاه تهران ادامه داد: هر انقلابی دو جنبه دارد؛ خون و پیام. شهادت کاری آگاهیبخش است؛ در دورهای که به نام اسلام در برابر حقیقت اسلام ایستادهاند، و مهمتر از خون، پیام است و کاری که زینب انجام میدهد. در این باره، دو دیدگاه مطرح است: اول؛ دیدگاه قیام در برابر ظلم و دوم؛ دیدگاه آیت الله صالحی نجفآبادی در کتاب «شهید جاوید».
احسان شریعتی تصریح کرد: در دیدگاه سنتی این بحث که چرا حسین قیام کرد، مطرح نبود. بلکه این دیدگاه نواندیشی است که این سؤال را مطرح میکند. الان هم بیشتر به جو سنتگرایی برگشتهایم، که شور مذهبی و احساس عاطفی بر آن حاکم است.
به گفتهی وی، در زمان شریعتی، دنیا، دنیای انقلاب و دگرگونی بود. الگوبرداری که انجام شد در آن زمان از حرکت ائمه، الگوبرداری از حرکت حسینی بود و در تفاسیر قرآن هم آیات جهاد و مثلاً «سورهی محمّد» مورد توجه قرار گرفت. این دوره، دورهی پسامدرن است و این سؤال مطرح شده که این ادبیات جنگ و جهاد و شهادت از کجا آمده است.
فرزند دکتر شریعتی اضافه کرد: سنّتگرایان فکر میکنند که حتّی ظواهر دورهی صدر اسلام هم مهم بوده و این چیزها را تبلیغ میکنند؛ در صورتی که این چیزها را نباید با اسلام مساوی دانست. تز شریعتی جهاد نیست؛ ولی چون در آن زمان جو انقلابی حاکم بود، به نظرش رسید که این مسئله را مطرح کند. شهید یعنی گواه، و شهادت در عصر نتوانستنها روشنگر ارزشها و حقوقی است که نفی شده. دربارهی حمزه باید گفت شهادت او را انتخاب کرد، امّا حسین خود شهادت را انتخاب کرد.
وی ادامه داد: مشکلی که امروز در بزرگداشت عاشورا مطرح است، این است که ادراک مذهبی ما در بسیاری از موارد پوستینوار است و فقط ظواهر را حفظ میکنیم و باطن آن را نمیفهمیم. قرآن یک متن قدسی در مورد انسان و هستی از منظر دین است، نه یک کتاب فقهی یا قانون. اسلام برخلاف مسیحیت که پیامبرمحور است، کتابمحور است. روح اسلام یک روح انقلابی است، چون میخواهد تغییر ایجاد کند. با این همه، بسیاری از سنّتها را هم حفظ میکند.
احسان شریعتی خاطرنشان کرد: برای شناخت متدولوژی ائمه و پیامبر باید بتوانیم هم آنها را در زمان خودشان بررسی کنیم و هم باید درک محتوایی و جامعهشناختی از آن دوران داشته باشیم. علاوه بر این میتوان با رویکرد زیباییشناختی هم به اینها نگاه کرد